പ്രവാസത്തിലേക്കു ഒരു വിസ...

വളരെ ചെറുപ്പം മുതലുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളിലോന്നായിരുന്നു പ്രവാസി ആകുകാ എന്നത്.ക്ഷെമിക്കണം പ്രവാസിയല്ല ഒരു ഗൾഫുകാരൻ അതാകും എന്റെ ആഗ്രഹിത്തിനു ചേരുന്ന പേര്.(ഗൾഫുകാരൻ എന്നു പറഞ്ഞത് എന്താന്ന് വെച്ചാല് അന്ന് പ്രവാസി എന്ന നാമം എനിക്ക് അന്യമായിരുന്നു).ആ ആഗ്രഹിത്തിനു തക്കതായ കാരണവും ഉണ്ട്,എന്റെ കുടുംബത്തില് ആണായി പിറന്നവരെല്ലാം തന്നെ അക്കാലത്തു ഗുൽഫിലായിരുന്നു,അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കും ഒരു പൂതി,എങ്ങനെയെങ്കിലും ഗൾഫിൽ പോകണം നാല് കാശ് ഉണ്ടാക്കണം എന്നൊക്കെ.

പിന്നീടു കുട്ടിക്കാലം വിട്ടു യെവ്വനത്തിലേക്ക് കടന്ന ഞാൻ എപ്പോഴോ മുറിച്ചു എറിയാൻ പറ്റാത്ത ചില ബന്ധങ്ങളുടെ പേരില് എന്റെ ഗൾഫ്‌ എന്ന സ്വപ്നം മനപ്പൂർവമാല്ലാതെ മറന്നു കളഞ്ഞു.യെവ്വനം എന്ന ആ സുവർണ കാലം,മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലുള്ള ചില ബന്ധങ്ങൾ,സത്യത്തില് ഞാൻ ശെരിക്കും ആസ്വതിച്ച എന്റെ യെവ്വനം.ആ ബന്ധങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഗൾഫ്‌ എന്ന എന്റെ മോഹത്തെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചത്(ആ ബന്ധങ്ങളെ കുറിച്ചോർത്തു പിന്നീടു എനിക്ക് ദുഖിക്കെണ്ടിയും വന്നു അത് വേറെ സത്യം)

അങ്ങനെ ജീവിതം ആസ്വതിച്ചു പോന്ന ഞാൻ ഒരു ദിവസം എന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ചുണ്ടി കാണിച്ചു പറഞ്ഞു എനിക്കവളെ വിവാഹം കഴിക്കണം അന്ന് വയസു ഇരുപത്തി രണ്ടു.അത് കേട്ട പാടെ എന്റെ വാപ്പിച്ചി പറഞ്ഞു, ആദ്യം നീ പോയി ഒരു താലി മാലക്കുള്ള കാശ് എങ്കിലും ഉണ്ടാക്കു എന്നിട്ടല്ലേ പെണ്ണ് കെട്ടലൊക്കെ...  അതോടെ പെണ്ണ് കെട്ടാനുള്ള പൂതീം തീർന്നു,അവളെ ആണൊരൂത്തൻ വന്നു കെട്ടിക്കൊണ്ടും പോയി.പിന്നീട് ഞാൻ കൊറേ വള്ളിക്കെട്ടു പരിപാടികളൊക്കെ(വള്ളിക്കെട്ടു എന്താന്ന് പിന്നെ പറയാം)ആയി നാട്ടില് തെണ്ടി നടന്നു കാലം കഴിച്ചു.

എങ്കിലും വാപ്പിച്ചിയുടെ ആ വാക്കുകള വീണ്ടും എന്റെ ഗൾഫുകാരൻ എന്ന സ്വപ്നത്തിനു ചിറകു മുളപ്പിച്ചു.പിന്നെ വിസക്കുള്ള അന്വേഷണം,ഒന്നും അങ്ങ് ശരിയാകുന്നില്ല.അങ്ങനെയിരിക്കെ കുറച്ചു നാളുകൾക്ക ശേഷം ഒരു ദിവസം എക്സ് ഗൾഫുകാരനായ എന്റെ കൊച്ചുപ്പ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,ഡാ നസീറേ...സിറാജിനു(മൂന്നു വർഷത്തോളമായി സൗദിയിൽ ഉള്ള കൊച്ചുപ്പയുടെ മകൻ )വിസയില് ചില പ്രോബ്ലംസ് കാണുന്നുണ്ട് ചിലപ്പോള് അവൻ കേറി പോരും പകരം നിനക്ക് പോകാം.പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ സിറാജിന്റെ വിസയിലെ പ്രോബ്ലംസ് മൂലം പുള്ളിക്കാരൻ നാടണഞ്ഞു.

എന്തായാലും ആ ഹതഭാഗ്യൻ മൂലം എന്റെ ഗൾഫ്‌ എന്ന മോഹം പൂവണിയാൻ പോകുന്നു.പിന്നീട് എല്ലാം ചട പടേന്ന് ആയിരുന്നു വിസ വന്നു ടിക്കെറ്റ് എടുത്തു.എല്ലാം ഒറ്റ ആഴ്ച കൊണ്ട് സംഭവിച്ചു.അങ്ങനെ ഞാൻ ഏപ്രില് മുപ്പതാം തിയതി ഒരു ശനിയാഴ്ച ഉച്ചക്കത്തെ നമ്മുടെ സ്വന്തം സഹൂദീ രാജന്റെ ബീമാനത്തില് ആ ബീമാനത്തെക്കാളും വലിപ്പമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളുമായി പറന്നുയർന്നു...

എല്ലാരേം പോലെ ആദ്യ ബീമാന യാത്രയെ കുറിച്ച് എനിക്കുമുണ്ടേറെ പറയാൻ,അത് അടുത്ത കഥയല് ആയിക്കോട്ടെ എന്താ...